Sokaklar Sus Pus Artık

Kapandı tüm kapılar sokaklar sus pus artık

Kör karanlık bir gece şehrin üstüne çöktü

Kimsesiz bir kaç çocuk üstleri yırtık pırtık

Sanki koca dünyada sığınacak yer yoktu

Evlerin ışıkları söndü arka arkaya

Razı idi çocuklar eski bir barakaya

Yoktu ne bir mağara ne de oyuk bir kaya

Sarıldılar sıkıca halleri yürek büktü

Şehirde ne sokaklar ne meydanlar ün verir

Kader mutluluğu bir derdi bin öğün verir

Kimbilir belki şaşar bir kaç mutlu gün verir

Bir tabak yemek için bu gözler çok yaş döktü

Sıcacık odasında kestane patlatanlar

Hergün değişik giyip komşuyu çatlatanlar

Hiç haberiniz var mı büyük büyük atanlar

Bir nebze sıcak için bu çocuklar ne çekti

NİL der ki el uzatıp hemen birlik olalım

Nerde sevgiye muhtaç çocuk varsa bulalım

Kayıtsız kalmayalım manevi haz alalım

İnsanlık balık gibi vallahi baştan koktu