Sol Yanım Yosun Bağlıyor

Sen gideli

Ruhumun derinliklerinde

Bir sabi çocuk ağlıyor

Biliyorum anlamsızlığını sözlerimin

Lakin aldırmıyorum

Bütün umutlar çünkü gözlerinde çoğalıyor

Sen yoksun

Sol yanım yosun bağlıyor

Bir şeyler var yolunda gitmeyen

Yorgun ve üşümüş uyanıyorsam her sabah

Belki bir büyük günah'sın vaftiz iklimlerinde

Kiliselerin çaresiz kaldığı

Çıkarmakla bitmeyen

Eğer hala sen varsan kulaklarımın uğultusunda

Ancak gözlerime görünmeyen

Kal orda

Hem leke değil ki öyle çıkarılsın günah

Kal orda

İsmi belirtilmeyen

Yalnızlık korkutmuyor beni

Biraz üşüyorum hepsi o kadar

Dolayısıyla umarsız yaşıyorum kafama takmadan

Bana hayatın sunduklarıyla yetinerek

Olabildiğince dağınık

Ve

Savrukluğuma kimseyi yaklaştırmadan

Ne başkasını ne seni

Uykumu böler bazı geceler kapı gıcırtısı

Bir gölge yaklaşır sessiz ve yavaş

Sokulur düşlerime üşüyen bir yavru kedi gibi

Yüzü yüzüme yansımayan

Biter bir gün bu merhametli savaş

Kimsenin kimseyi öldürmediği

Rüzgâr olup gidişinden geriye kalan

Ve kulaklarıma saplanan

Yaprak hışırtısı

Değilim artık o adam

Bakışlarınla tütsülediğin

Hevesi geçiyor insanın

Aklından çıkaramasa da

Kullanılmayan bir eşya gibi

Kaldırıyor bir kenara

Ve zamanla

Tozlanıyor eskiyorsun orada

Eğer hala oradaysan

Şaşırtmasın seni duyacakların

Ve hala o bildiğim tanıdığım sevdiğim kadınsan

İnan bana

Şu kadar cık mini minnacık iğne ucu kadarsın aklımda

Yalanım varsa

Gözü çıksın bütün yalanların