Solmayan Güneş

Seni yazdı kalemim dün gece

Derin, derin yazdı ağlattı tüm gece.

Baktı durdu resmine sabaha kadar,

Neden dedi; neden yoksun yanımda?

Hiç böyle görmemiştim onu.

Hiç asılı kalmamıştı kağıda,

Hiç bu kadar yazmazdı, ağlamazdı halbuki !

Çok derin olsa gerek acısı.

Yedi bitirdi onu bu gönül sancısı.

Mehtap karanlığa veda ediyordu

Yavaş yavaş ışıyordu.

Sessizlik ortama hakimdi yine

Doğuyordu güneş yine onsuz

Elbet batacaktı yine onla ve onsuz.