Soluk Düş ve Yeşil Ceket

Tepkilerden doğdum yeniden

Güneşin sararttığı tenimden

oksitlenmiş görünen bedenimi feda edip

sürdüm labirent dolu geleceğime

yaşamın içinde bir gül biter

bülbülsüzdür, feryat figan eder

huzur kendini kuzguna teslim etmiş

beklesin ki kalmasın leş bile

geçmişinden...

İçkinin olmadığı sofra hangisi

dökülürken sözlerim bir kadehe

hangi lafazan çarptı kadehi yerden yere

ve tam da susamışken...

Bitkinlik, aslında olgunluktur

Ve telin en sert çaldığı sıra

şimşeksi bir aydınlanma yaşarsın

ve uyandığın an

kimbilir kaç kere söz verdin öleceğine...

ne duruyorsun kaz köstebekleri

yuvası yeryüzüdür

artık onlar da gün ışığını yaşasınlar

rüzgarı yakaladığında kur bir pazar

pazarla...

ve...

bir yeşil ceket giydi çocuk

arkadaşı içerledi

akıyordu gözlerinden grimsi gülümsemeleri

talan oldu sonra

kol kola yürüdü

yeşil ceketli ve gözü yaşlı çocuk

ortalamasına bir birliktelik

işte böyle başlıyordu

kimse bilmeseydi....