Son Çığlık

Kendinden habersiz bakan

Kayıp bir kentin

Dişil yanına değiyor

Uzun boylu düşlerim

Fark edilmiyor

Uzaklardan

Sahipsiz yasakların

Eteğine tutunmaya çalışan

Kıyımdaki masallarım

Oysa

Biliyorum

Pürüzlü suların aynasından

Topladığım

Bütün küller

Yalnızca

Tanımsız bir geç kalınmışlık

_________________Yaşama

Yine de

Ucu bucağı kaçmış

Solgun sevinçler biriktirip

İniyorum

Öteli düşlerin koynuna

Bilerek sardunyaların

Tez

Çürüdüğünü köksüz umutlarda

Ve

İğde kokularına sürüklediğim

Mülteci mevsimin

Son yağmur damlası vuruyor

Arsızca yüzüme

Gözlerinin

Henüz hazır olmadığını mahpusluğuma

Yeni den

Ömrü kemiren

Eski buruk tadına dönüyor

Zaman

Yorucu coşkularda donduğu bütün hücrelerimde

/Artık

Sırrın karanlığına atılan son çığlıktır ölüm/