Son Evlat Aşk

duruyorsun öylece

tam karşımda ezik yüreğin

dikenliklerden çıkmış çizik sevmelerin

küllerin soğumamış daha

kırık kalpler batmış omurgana

taciz boyutunda yaşamışsın hayatı

kaçmışsın kendinden

görmek istemediklerin

aynan olmuş suretine

yaşanmışlıkların ehliyetin.

aldığın nefes yetmemiş

mutluluk ormanlarında.

üzerine yağan hüzün yağmurları

ıslatmış saçlarını

açmışsın avuçlarını euros'a

bulutlar eflatun.

iyidileklerini bırakmışsın

kanayan yollara.

kırılmış dikişlerin tutmamış yüreğini

dizginleri kopmuş şansın

uçurmuşsun dilindeki son iyi dilekleri.

ihraç fazlası gülüşlerin

kirletmiş ucuz mendilini

ve aşkı taşımışsın rahmindeki son evlat gibi.