Son Hatiram

Son Hatiram

Senden kalan son hatiramdi

kitaplarin arasinda sakladigim

kurumus beyaz bir karanfil.

Bir de resmin vardi

geceleri opup kokladigim,

bakmaya doyamadigim...

Arkasinda klasik bir yazi:

Seven baktikca beni ansin,

sevmeyen eline almasin!

Seninle yollarimiz ayrilali cok oldu

ama hala sana olan hislerim dolu dolu

Andikca ismini kalbim bir baska cirpiyor.

Hic dilim varip diyemedim o iki kelimeyi,

senin yaninda heyecandan zaten konusamazdim ki...

Simdi kendi kendime soyliyorum,

artik rahatca soyliyebiliyorum,

Seni cok ama cok seviyorum...

Resmini elimden zaten birakmiyorum..

Seni anilarimdan silip atamiyorum...

Yine gunlerden bir gun,okul donusu

kitaplarin arasinda karanfili aradim,

aradim ama bi daha hic bulamadim...

Sayfalari tek tek karistirdim,

ne resmin vardi ne beyaz karanfil...

Goz gormeyince gonul katlanirmis...

Annem ikisinide almis,atmis,yoketmis...

Bogazim dugumlendi bir anda,

akiverdi gozlerimden yaslar'da

diyemedim neden,neden...

Ben onu cok sevdim,

son hatiramdi beyaz karanfili,

tek resmiydi o eski resim...

Belki o tek gercek sevgiydi...diyemedim

Diyemedim...