Son Hüzün Mevsimi
tüm ışıklar sönmüş karanlık sokaklarda
göz görmez kuytularda kendimi arıyorum
tanıdık bir o kadar da yabancı bir şehir
hiç tanımadığım insanlar bir rüzgarı boyuyorlar
karanlığın tonlarına uzanmış renkleri uzak hüzünlere
kuşlar çığlık çığlık dağlarda son bulutlar
kim bilir hangi hüzün ülkesine ağlayacaklar
arsız bir yağmur ıslatıyor şehrin günahlarını
gün değmemiş pişmanlıklar devrilmiş çıplak ayak uçlarına
kanayan her yara bağdaş kurmuş sanki kaldırımlarda
son gülüşünü arayanlar ah!
ne çaresiziz!
içimde can çekişen bir dehliz
bir yara
belki hatıralardan bir iz
belki de sadece
aynalarda beni izleyen çıplak bir şiir
resimsiz
hangi cellat hüznümü idama yatırdıysa
orada kan gölü şiirler can damarıma yapışmış
sevgisiz
dargın bir sokak kedisinin bakışlarına düşüyorum
ah üşüyorum tepeden tırnağa hüzün bu
o bakışlarla çekip gidiyor bir yanım kuytu karanlıklara
biraz daha kayboluyorum
hiç dönmemecesine bir daha
sonra içimden geçiyor koca bir hayat
içinde kayıp kedi karanlıkları büyütüyorum
ölü kuşların sessizliklerini
yaşlı bir okyanus kadar yorgun
yaslı bir kediden daha çaresiz düşleri
eylül sonu gece hüzünleri düşüyor ağaçlardan
her yaprağın bin ahı rüzgarlarda
yarım bırakılmış resimleri duvarlara asılmış insan gölgeleri
ve hatıraların kara kalem resimleri
çaresiz kelimeleri aynı şiirde ağlaşan
derin
martılarla sırdaş aynı kaderin
anı defterlerinden koparılmış anlar
paramparça yalnızlık şarkıları
yüreğimde sararıyor
artık başka bir rengi taşıyan sepya fotoğraflar
gecenin mor izdüşümü içinde
şiirde ağlayan umudun kırık kanatları
uzaklardan belli belirsiz bir taş plakta çalan
son güzün ayrılık şarkısı
' Sesimde şarkısı aşkın, figan olup gidiyor '
' Bahara ermedi ömrüm hazan olup gidiyor '
paslı bir gramofon etrafında eriyen ışıklar
mum gölgeleri derin seslerin kıyısında kaybolmuş
meçhul bir şiir
ya da ,
umutsuz bir ayrılığın toprağına defnedilmiş
meçhul bir şairin sesi bu
Sustum ey gece !
heybetli ve derin bir renge bürün şimdi ...
Baştan sona birlikte kaleme aldığımız bu şiir nedeniyle , değerli can dostum Mert YİĞİTCAN'A sonsuz teşekkürlerimle ...
26 . eylül . 2015 / çoktan eskiyen bir zamandan bir an ...