Son İnfilâk

son infilak bu

ilk gibi hazan

uzun ve yoksul ömür

kısa ve zengin ölümlü

ölüm...

mutsuzluk gündüzümsün

yüksek rakımlı sahte yalanım

ayrılık anlamazsa ölümü

kendini seninle bana anlatır

ölüm

ölümümü...

bende olmuşluğunun tek imlası

yüksek dozda infilak eden dürüstlüğüm

an tekrarıdır aşk o yaban kuş çığlığı

sen bende 'o' olmaktan çıkmışlığınla

dünden daha yakın kördüğümü

şark çıbanı sapsarı yüzünde çocuğumun

anlarsın öldüğümü

ama anlamaz beni bir türlü

ölümlü

ölüm...