Son Tırmanış

Yalnızlık ciğerlerime dolarken büsbütün

Kapanırdım içime, kelimeler kifayetsiz bu gün

Kalabalıkların ağıdı olmuşum, biraz küskün

Sessizce gidiyorum şimdi, özlerken hepinizi

Bütün dağlardan bir parça olmayı isterdim

Gökyüzlü denizler kadar ağlamayı

Toprak kadar sadakatli olmayı

İsterdim mahlukata yaşam olmayı

Bir yıldızın ışığında düşsün bedenim, ben dolunaya bakarken

Ölmeyi dilerdim bu dağlara yaslanırken

Kanım düşer de belki toprağa

Bir zirveye taşınır adım bu amansız soğuklarda

Bırakın aksın gözyaşlarım

Belki bir damla can olurum solmuş nebata

Çiçeklerle yeşersin ayak izlerim

Dualarda taşıyın adımı semaya