Son Yangın Sokakta

soytarılaştı hastalıklı hali

gece saat on bire gelmelerimin

okuldan kaçma yıllarımdaki kadar

pencerenin kırığından vuran ayazda...

kasvetli ışıklar ağlaşırlarken

küflü sokaklarda

sıradan ölümlerin üzerinde

sıradan bulutlar kol geziyorlardı

saçsız bir çocuğun ayağı

üşümeye duyarsızlaşmıştı

o an yarını beklemeyi öğrendim...

lüks bir ölüm istiyordu mahalleli

isteyecek başka bir şey yok sanıyorlardı

oysa biz erik ağacını paylaşmıştık

dal dal

yaprak yaprak

dünyayı paylaşırken burjuvazi

ölüm mahalleliye lüks olacak...

saklı erkenlere alışalı geçim hayata

demek güneşe tutumlu mevsimlere kaldı işimiz

boğucu havalarda odalara hapsolmaksız

hazırız hazır mısınız son yangın sokakta...