Sonbahar

Artık sonbaharın sonlarındayız,

Yalnızlık mevsimine sayılı günler kaldı.

Birtek dostum sonbardı.

Çünkü,o da benim gibiydi,

Beni anlardı,yaşadıklarımı hissederdi.

Ben üzülürdüm o da üzülürdü.

Kara bulutlar üzerime çökerdi.

O ise ağırlığı bir esinti ile sürükleyip uzaklaştırırdı.

Ben korkunç kabuslardan uyandığımda,

Beni teselli ederdi ve mutlu etmeye çalışırdı.

Bana kimse değer vermezdi.

Ama sonbahar bana değer verdi,beni önemsedi.

Kimse dinlemezken dinledi beni.

Ve beni hiç yalnız bırakmadı taaki yalnızlığımın,

Aslında yalnızlık olmadığını,

Bana öğretene kadar.