Sonbaharda Bir Gezinti

Yürüyüşe çıktım bu sabah, şehrin kıyılarındaki yüksek mahallelerinde

Geçerken bir bir yıkık dökük çitleri, kerpiç duvarları ve evleri keyfimce

Hayran kaldım, uzun ve kıvrımlı dar sokakların gizem dolu sakinliğine

Bahçeler yemyeşil, horozlar uzun uzun cevap veriyor kuşların ötüşüne

Yol boyunca tavuk kadar kargalar pike yapıp birer birer inişe geçiyorlar

Güzergahımdaki ıslak çayır çimen kümelerinden rızıklarını topluyorlar

Yaklaştıkça ben, koca kanatlarını açıp iri gövdelerini ağaçlara taşıyorlar

Onların gak gak seslerini özlemişim, sanki dinliyorum nihavent şarkılar

Şehrin gürültüsünden eser yok, havası tertemiz dolduruyor ciğerlerimi

Toprak kokusunu alıyorum, yerlere oturayım istiyorum kırıp da dizlerimi

Ağaçlar yaprak dökmemiş, inatlaşıyor mevsime bitirmemiş hala direncini

Tabiat ana ben buradayım diyor ne kadar zarar verirseniz verin der gibi