Söndür Işıkları (giderken)
Söndür ışıkları giderken
ilk defa korkmak istiyorum karanlıktan
bırakmak istiyorum kendimi boşluğa
her adımın uzaklaştırırken seni benden
nereye baktığımı bilmeden bakacağım ardından...
Söndür ışıkları ne olur
zaten göremem aydınlığı artık
sana yakışanı yaptın işte
bense kendimle savaşıyorum
acımasızca kavururken içimi pişmanlık....
Işıkları söndür sevdiğim
bilmediğin o sevgimle kalacağım
bir elimde ölüm,diğerinde yaşam
son bir kararım var şimdi
geçtiğim tüm yollardan ayak izlerimi de alıp kaybolacağım....
Söndür ışıkları son baharım
son bir şiir yazmalıyım suretime
kalemim hüznüm,defterim gece olmalı
kaç özür borçlanmışım hayata özür beklerken
bir basamak kala tek gerçeğime....
Söndür ışıkları şiir sözlüm
doğrudur,ben aşka hiç inanmadım
belki adını koyamadım yaşadığım şeyin
aşksa eğer şu an beni yağmalayan
en acıyan yerimden gafil avlandım...
Söndür ışıklarını şehrin giderken
ben zaten ölmüşüm
daha kaç kere ölebilir ki insan bir ömürde?
usulca toplayayım hele şu can kırıklarımı
yalnızca sana olacak kendime dönüşüm...