Sonrası Yok Artık

Deprem gibisin

Aniden yüreğimin fay hatlarını kırıp

Üstüne inşa ettiklerimi

Yerle bir ederek

Yıkıp giden

Sonrası yok artık

Oysaki bir gülüşe bin gökdelen

Bir gülen göze bin sevgi fabrikası

Bir göz kırpmasına yeni bir başkent

Kurulacaktı gönül dağlarını düzetip

Şimdi çatlaklar var her yerlerde

İçlerinden fışkıran kızgın lavlar

Ve soğuduklarında oluşan kocaman dağlar

Her an aktif

Hadi git

Sonrası yok artık

Belki de kızgınım

Bıraktığın kor alevlerden

Belki de üzgünüm

Belki de nefret ediyorum

Belki de seni görmek bile istemiyorum bir daha

Belki de sadece sana sarılıp öpmek istiyorum

Bilmiyorum

Bilemiyorum

Gece karanlığı gibi karanlık

Ve

Seni göremiyorum artık

Oysaki senli düşlerle aydınlanmıştı geceler

Sabahların güneşi

Göklerin mavisi

Şimdi hadi git

Ve

Aynada gördüğün sana geri dön

Ben o resme hiç giremedim çünkü

Hani demiştim ya

Deprem gibisin diye

Vazgeçtim

Sen bir kasırgasın

Önüne çıkan ne varsa

Kasıp, kavurup, giden

Bazen de bir girdap

Boğulmaktan kurtulamadığım

Oysaki sen yıldızdın

Gönlümün olur yıldızlı tek oteli

Görülmemiş kadar lüks

Bir o kadar da pahalı

Belki de ödeyemediğim faturayı

İcralık edişindi

Git değişin

Sen kal

Ben gidiyorum

Sonrası yok artık