Sonsuz Hayat

Bir martı olsam geriye,

Öğlen güneşi görmüş vapur sesinden

Geç kalınmışlığın gölgesine

-bir yolun çok dışında

-bir yolun başına gelemeden daha

Ama ben her seferinde

Aşktan söz eder gibi

Yol kenarlarında eskimiş

Kuru bir dal parçası kalacağım.

Beni var edenle var

Yok edenle de bir olacağımı bilir gibi

İnanır gibi hatta,

Her kanat çırpışımda doğacağım yeniden

Son kalan günışığı serinliğinde.

Varır gibi mutluluğa

Ama biraz daha telaşlı eskisinden

Belki biraz daha güzel eskisinden

Oysaki ben her kanat çırpışımda

Duyacağım gökyüzünde hiç gitmeyen çocukluğumu..