S/onsuz Kab/us

m/adem sonuydu sevdanın

s/öyle;

kab/usunda c/an kırıkları

canım sende

bırak bu ayrılıkları

yürekte sızı

en gizde d/ursun

sevişmelerimizi koy bir ke/nara

o akşam güneşinde

ayrılığa dem vursun

yürek sende

elbet sende aşık olursun

matem

gidene değil ayrılıklarca

ne yalan denir

içimde s/onsuz kab/usu kaldı

çocuk sende

bırak kendini v/edalarınca