Sonsuza Kadar Uyumak Istiyorum

Sonsuza kadar uyumak istiyorum kimsesiz sokaklarda

Hiç kimseye ve hiçbir şeye ihtiyacım yok inan bana

Bulutları yorgan yaparım kaldırımlar yatağım olur

Bir çift ayakkabım var onlarda yastığım olur

Çaresiz başımın altında...

Sokak lambası gece lambam olur korktuğum zamanlarda

Bir de kalem-kâğıt bulmalıyım karşı durmak için hayatın acımasızlığına

Sözlerim değiştirmez dünyayı ama birileri anlar belki de sevdamı

Belki beni sevenlerde vardır, kimsesiz başımı

Yine yalnızlık kimsesiz bir el uzatıverir

Umutsuzluk içimi kapladığın da, yüreğim ölümle hasret giderir