Sonsuzdaki Sevgime

?Zeynep-

Dağların,

Gökyüzüyle birleştiği yerde başlar hüzün.

Sonsuz beyazlıların hüküm sürdüğü

O ıssız ormanlar ve gökyüzü

İşte ordasınız sizde

Benim daldığım âlemde

Sende ordasın mavilikler

Ordasın da ; ?orda mısın? acaba

Mevsimin soğukluğu örtmüş seni

Görülmez oldun bulutların ardından

Ah bulutlar

Kar habercisi, sonsuz bulutlar...

Ümit tüketirsin, sevindirirken,

Bir haber ver de, çıkar beni yalnızlıktan

Yıldızları göster bana, ayı...

Geceyi süsleyen, sönük yıldızları.

Aydınlığı göster bana, ışığı

Bir umut olan aydınlığı

Çok uzaksın biliyorum

Bu halde

Bu mevsimde...

Karlar düşmeye başladı bile

Üşüyorum çaresiz soğuk gecelerinde

Dağların, gökyüzüyle birleştiği yerde

Sana bakıyorum,

Ey sevgili...

?Sen bilmesen de;

Bir yerde yaşıyorum hala...-