Sonu Gelmez Zamanla
Yarış edercesine sonu gelmez zamanla
Var gücümle koşarak hep gerilerde kaldım
Düştüğüm dertler ile illetsi bir âmânla
Susuz kalan gönlümü çölde vahaya saldım
Çaresizce yaşarken akan sulara koştum
Kuru bir yaprak gibi kapıldım akıntıya
Bilmezler ki yıllarca kanatsız uçan kuştum
Derdimi dökemedim ne yıldıza ne aya
Çevreye baktığımda rengârenk çiçeklerde
Konup göçer arılar seyredip de ah çektim
Hatta yerde sürünen ayaksız böceklerde
Sanki kendimi görüp, bakıp bakıp vah çektim
Bu hayata aldanıp kendimi hepten saldım
Kısa kısa yaşadım bir kelebek misali
Dünyaya boşvererek başka aleme daldım
Fırtınalar estirdim, görülmeyen emsali
Herşeyi erteleyip dedim daha zaman var
Göz açıp kapamadan geçti ömür gülmeden
Koptu pamuk ipliği, dünya oldu bana nar
Mezar çoktan kazıldı Azrail can almadan