Sor/ma

sor/ma yok kalmadı takatım

aciz değilim,ki

yorgunum

yükü ağır hayatta kırgınım

ara/ma yüzümü çoktan kaybettim

aynalarda bir yabancı gibiyim kendime

hala bilemedim o ben miyim

yoksa bir yabancımı

çağır/ma uzakların ötesindeyim hayatta

sesin gelmez diyarlarına azabın

öylece gücenirsin soluğuna

yaz/ma tükenir kalemin

satırlara sığmaz yokluğum

bütün umutların masum kalır mektuplarda

beklemekten yorulursun

et/me o sen değilsin,ki

kaderi çizen

bahtıma düştün işte

suçlusu ne sen nede ben

aç/ma gözlerinde beni sakla

o eski bakışlarım kalsın iki kirpik arasında

ben gibi silme mendiline düşünü

ne olursun ağlama