Sorma

‘' bir boşluk doldu ki içime; hiç sorma ‘'

içtiğim tüm poyrazlar rakı tadındaydı

gömleğimin düğmeleri açıp

göğsüme sırnaşan

hoyrat zamanlar basınca acımın köprücük kemiğine

seyrekleşen izlerini sürdüm gölgenin

zulamda devrik cümleler

gecenin kahrını yontup şair oldum belki

miadı dolmuş tüm öyküleri dizdim

alt alta

hecelerim hep a ile bitti

hafızamın sürtük zamanlarına sakladım diğer harfleri

alfabesi silik

cümlesi yitik

vatansız kafiyeler dizdim

adı sendin şiirin yoksa

oysa kaç yaprak sağırlaştı

körelirken kalemin o siyah ucu

bıçaklara sarıldım

bu yüzden tenimin verevine çizikleri ...