Sorma Neden

Kaç yalnızlık biriktirdim bu şehirde sensiz

Ve kaç mektup yazdım kendime

Düşleri aynen iadeli

Ve taahhütlüydü hüzünleri

Işıltılı vitrinlerin kızıydın sen

Bense yalnız bulvarların çocuğu

Mutedildi kıyılarım

Ruhumun açıkları dalgalı...

Durmadan savrulan

Aşk bir lekeydi

Hatıraları silindikçe yayılan...

Gece ürpertisi çöküyordu çıkmaz sokaklarıma

Kayboluyordum bir çocuk gibi

Ve ağlıyordum...

Radyoda eski bir şarkı çalıyordu

?Sevgi anlaşmak değildir,

Nedensiz de sevilir?

Nedensiz seviyordum seni

Ve ismini arıyordum şehrin ücra yerlerinde

Yanarken neon lambaları...