Söyledim Kuşdili İle

Bir saat duvarda donmuş zamanda

Bir çatlak, eskimiş tozlu sıvada

Tavanın köşesi küften simsiyah

Ayrılmış ahşaptan kapı arası

Gün vurmuş loşluğa huzme süzerken

Ve aklımın bir kenar iskemlesinde

Oturmuş bir ihtiyar bir de çocuk var

Bir anı bin yılla eskimiş sanki

Donuk, mat, sessiz biçimde

Gel desem gelmiyor

Ve hareketsiz

Kirlenmiş camların ardından bakan

Bir güvercin kirli beyaz rengiyle

Oturmuş pervaza

Gagası boş

Midesine bir şey inmemiş belli

Ne der içinden acaba bana

Anlasam, dinleyip, çözsem derdini

Kuşdili ile...

Akreple yelkovan artık firarda

Bir saat ki evvelden sona kurulmuş

Ha vurdu, ha vuracak ve 'gel' diyecek

Ve işte o an yer-gök susacak

Ve işte o an zaman duracak...

Elazığ, 02.12.2011