Soyut

Havada alışılmış bir ıslaklık

Keder mi avuçlarıma yağan

Belki biraz tütün kokusu

Hiç yoktan gökyüzüne açtım kollarımı

Tutunabilecekmiş gibi büyük kapılı saraylarına

Kusursuz bir öpücük tadıydı belki istediğim

Olmadı

Oysa her gün değişirdi en sevdiğim fotoğrafın

Her gün farklı bir gülüşünü özlerdim

Ve her gün başka gemileri yakardım

Açıklarda yüzerdim

Birkaç ortak cümlede buluşmak için

Dudaklarımıza güneşi çağırmak için

Kendimi kaybedip

Bir an olsun hani şu meşhur soyutluğa

Her şeyin başladığı yer olup da

Bitmek bilmeyen bir döngü gibi uzanan

Zamanı ve mekanı durduran

O yere gitmek isterdim

O sendin