Söz

Cama vuran bir damlaya binip,

Cana vuran zamanlara gitmek...

Saat Gecenin üçü,

Şehrin sokakları yatmış,

Saat gecenin öcü,

Uyku diye bir şey varmış....

Parlaya parlaya çiseleyen her damla kadar

Hasretteyim Toprağa

Buram buram kokar

Nemlenince gözleri usulca.....

Erişmeyi istediğim yerler var,

O yüzden hayranlığım belki rüzgara

Saat gecenin üçü,

Hayat derin uykuda...

Bilir misin? kimse senin kadar sevilmedi,

Hiç kimse özlenmedi senin kadar..

Hiçbir yokluk seninki kadar ağır değil,

Hangi umut bu kadar akla zarar?

Sana söz...

Tüm zamanların, mekanların,

Kenarından Kıyısından Geçeceğim,

Sana söz

Senden gayrı ne varsa Geçeceğim.

İstanbul ../../.../