Söz Lav...

söz biter...

sazım çalar bir vakit

bam telidir vurulan

rakkas döner çifte zille

döndükçe vurulur

vurdukça dönülür

cam kırığı değil basılan

can kırığı

ki keser ayakları

ayaklar kan...

sus! içim kaynayan volkan

yanar, yakar konuşsan

konuşsam

söz lav...

Sibel Oruç

elimde hep o halay mendili

ve gramofonda hâlâ iyi olma havası...

sallanır sarsılırım

ey! Yıkılmamı bekleyen

sirtaki yaptığım