ßeşinci Mevsim

Çatlamış aynalar üzerine dökülmüş civa gibi

Usul usul toplanıyorum yine..

Önüme çıkan her sette bende.

Korkularımı saçlarıma kırmızı kurdelalarla örüyorum

Uçlarını düğümlemeden

Her bir teli sabah rüzgarında savrulup çözülsün diye..

Yıkıklığından usandığım içten kalelerimi sıvıyorum

Yeşilin bereketini, siyahın gizemini, beyazın masumiyetini

Omuzlarımdaki külçeleri doğrultuyorum

Üzerindeki yağmur damlaları dökülüyor ayaklarıma

Her birinde ayrı sıla ayrı gam

Yolcu ediyorum ayaklarımın dibindeki toprağa..

Ardı sıra su dökmeksizin vedalaşıyorum

Tenime yapışan sızı gömleğini sıyırıyorum

Göz pınarlarımda yıkayıp bahara asıyorum santim santim...

Başımda kıştan kalma kara bulutlara kapatıyorum şemsiyemi

Kipriklerimdeki çiğ taneleriyle vedalaşıyorum

Keder yüküne bulanmış kırık notalarımı silkeliyorum camdan

Her birinin üzerinde kırık tebessümlerim

Güneşin ilk ışıklarına konup el sallıyorlar belki görüşemeyiz diye..

Odamın duvarlarındaki gölgeleri çekiyorum beri

Bu sefer sızlanmak yok, bu sefer kaçıp kovalamak yok..

Onlar anlatıyor ben dinliyorum halbuki hep susarlardı..

Kuytu sokaklara parça parça attığım ruhumu topluyorum

Yarası kapanmış avuçlarımla...

O kadar özlemişler ki beni..

Yüreğimin dehlizindeki kırık anahtarları topluyorum

Bir çilingire bakıyorum bir kırıklara..

Karanlığa sakladığım ümitlerimi çıkartıyorum

O kadar tozlanmışlar ki silüetleri bile değişmiş..

Her birini vitrinimin en önüne koyuyorum

Tebessümlerimi seriyorum sehpalarıma dantel dantel

Ve şimdi yüreğimi açıyorum sana..

Ama bu sefer kahve molası için değil..

ßeşinci mevsimi birlikte karşılamak için...

Kalıp benimle beklermisin...!