Stabil

hürlüğünü düşünüyorum

kuşlara bölünmenin

sen

toplu iğne ucunda biriktiriyorsun

göğünü ikiye ayıran

tüm kırmızı uçmaları

korkuyorsun

uzağına düşmekten evlerin

tutsaklığını düşünüyorum

tek kişilik rüyaların

sen

gözlerinde şehir birikintisi

tırnak aralarında sokak kalıntısı

içleniyorsun durağanlığına trenlerin

tedirginsin

köprülerin intihar açıklığından

sanırım biz

dümdüz çizgilerin sıkıntısını yaşarken

birbirimizin mutsuz sabitliğinde

hareket halindeyiz

şiir kilometre hızla