Su'

bir yudum mutluluk getiren gagasıyla

kat kat pamuk

mahşerin kanatlarını çekmiş

yüklü gebe konut

semaya asılıp yere inerken

o mahsun günde çise

havaya mütemadiyen yalaz verirken

kızılca kıyamet

kor havuzunda yatan İbrahim'e

damlalar düşemeden

buhar yayarken cehenneminde

bir karıncadır gözlerden

çektiği billurları taşıyan

kerbela yüzlü o günde

insanların şereflisi tenine

inanç ve iman

sanki buz yağdı

ateşin ateşi yaktığı

kavruk takvim günleri erirdi

umuttu

akıp tükenmeyen

azimdi

dağı delen

hayattı

kara afrikayı bile besleyen

gökten düşen her zerreye

su ismi o an verildi

II-

bir kez daha belirdi

kuheylan gibi karartılar

gök kubbe kustu

kibir kirini yıkmaya

gözlerden çağlayan çakıl

Babil'de kuleye yokuştu

vurdukça şimşek

yüzde şamardır büyük nedamet

parça parça eridi

Babil'in kibri

Şatt ül Arap'a kadar

maviler cizdi küreyi

III-

kırılgan düşlerden

bir sağnak ki

Nuh sevinecek

hayat kaldığı yerden yeniden

su

senin ile yeşerecek