Şu Insanın Şu Insana Ettiği

Kaldır başını ey insan âlemi

Kel başlara şimşir tarak ektiği

Öldür bitir doymaz kiri elemi

Bebelerin her gün savaş çektiği

Yağmur ekip bomba diye biçenler

Kör olmuşlar insan nesli seçenler

Hiç durmadan zehir zıkkım içenler

Fidan söküp dağda çalı diktiği

Al yüzlere mora fistan giyenler

Fakirliğe budur destan diyenler

Tavlanırken ballı kaymak yiyenler

Can besleyip kanlı buğday ektiği

Siz görün bu haller ah nice kalan

Dostluk duman olmuş yalanı alan

Sevda bahçesinin gülleri talan

Bahçıvanda gülden uçar kekliği

Gönül kuşu havalanmış açmıyor

İnsanoğlu insan gibi bakmıyor

Artık dostluk bir pazara akmıyor

Meteliğe muhtaç olmuş mertliği