Su Yorgunluğu

sanki boynundan çekip ben çağırdım onu

kendisi geldi

bilmiyorum hangi boşluğun içinde

bana benzeyişini bir sandalyeye oturtup

bir birimize bakıyormuş gibi

aynı ağız hareketleriyle gülümsedik

gülümsedik mi bilmiyorum

hayale hayal karıştıran sözler yumağı

dönüp arkamı ellerimi temizledim

biraz su yorgunluğu

kendimden kaçsam

kaçabilsem

ama nereye kadar

derken öyle bir çekti ki kopacak sandım kalbim

sizi değiştirip rüyanın içinden dışarıya

savuran bir rüzgar olsaydı anlardım

lakin aynalar boşalmış labirentlerini

aksına doğru tüküren yalanlarla dolu

benim siz olabilme ihtimalini kaybettiniz

bir ölüyüm sadece

yaşamış ve sizin gibi konuşurken aniden

böyle söylemek

yani o koca hayatı bir çırpıda hiçe saydınız

doğru

belki doğru olsaydı

ölüler yaşayanlardan fazla olmazdı

biz dönerken susarak dünyanıza karışan

bulutlar başka bir şeyken

bir ağacı diriltmesine inanıyorsun da

bakışlarını göğe çeviren

beni sana unutturan ne

aynı yerde

aynı şeyleri yaptığımı sanarak

bekliyorum tasarladığım sonu.