Şubatın Soğugunda

Sen yoksun yanımda

Bir fırtınadır esiyor

Kar karşı daglarda

Beyaz bir örtü döşüyor

Benim içim üşüyor

Şubatın keskin soğugunda

Sen yoksun yanımda

Güneş sinmiş bulut arkasına

Isıtmıyor beni

Ortalık buz kesmiş

Saçaklar şekillenmiş cam gibi

Beni içim üşüyor

Şubatın keskin soğugunda

Sen yoksun yanımda

Vücudum titriyor

Donuyorum sanki

Isıtmıyor hiçbir şey beni

Benim içim üşüyor

Şubatın keskin soğugunda