Suç

Soluk ay ışığının

Odama nur yağdırdığı gibi

Kötü kader olmadığına ,

İnandırdım kendimi.

Gizledim hep yaşam sahnesin de

Her an patlamaya hazır tutkuları

Sert kayalara çarpıp,

Yok olmasın diye.

Sancılı soluğum kesildi

Narkoz etkisiyle

Dar boğaza yaklaştım.

Yaşamı unuttum böylece

Hani bir nokta vardır .

Dönüşü olmayan son

İşte..

O son nokta da

Küçücük bir kuşku yok içim de

Çünkü zaman zamana gebe

Kim bilebilir ki içimdeki fırtınayı

Oturup öylece bir köşede

Fırtınanın dinmesini beklemek

Gün ağarmasını beklemek gibi işte

Hani dalgalar sürüklerya bir tahta parçasını

Bir ileri üç geri.

Suç..

Koca derya da kıyıya varmak için çabalayan

Tahta parçasının mı?

Yaşam!

Suçsuzun yargılanması hüküm giymesi gibi

İnsan sevdiği için sever

Rüzgarın ateş verdiği,

Alevin geçtiği yerden

Yangın izini nasıl saklıyorsa,

Enkazı taşıyan büyük denizde aşk

Boğuluyor.

İzmir 28 temmuz 09