Suçlu Gece Değildi

Sırra kadem basarken gizlenen hitabında

Kayıp olan mısrayla ıslanan gece değil .

Mükemmeli ararken suskun aşk kitabında

Bir bulutun sırtına yaslanan gece değil .

Çıkıp çercevesinden bakıyorken her anı

Yıldızlar sarıvermiş apansız herbir yanı

Hıçkırık töreniyle yayarken hezeyanı

Nazlı bir gelin gibi süslenen gece değil .

Mazi çoktan oturmuş us denilen tahtına

Gün ki doğar ansızın bir isyanın bahtına

Bir elveda tutuşup yanıyorken ahtına

Savrulan duman ama islenen gece değil .

Meltem havaya uyup usulca es demişken

Ay sefere yollanmış göklere süs demişken

Belki deniz sitemde mehtaba küs demişken

Martılar ağlıyorken hislenen gece değil.

Çok uzak bir yerlerden gelen melodi sesi

İçinde can olmayan küçük bir kuş kafesi

Alev yayan dudağa koymuş ölüm busesi

Gül diyor; ağla diyor seslenen gece değil .

Bilmiyorum sebep ne bir gönül muradı mı

Ateş mi yoksa su mu yoksa onun adı mı

İşte tam da bu yüzden basarken feryadımı

Kanayan damarlardan beslenen gece değil.

Her sorumun ardından sırıtırken muamma

Beynimin tam solunda fikir ateşli humma

Yorgun olan bedeni gölgem takipte ama...

Aslolan ben değilim, uslanan gece değil.

ŞİİRLERİN ŞAİRİ...

KAYIP DÜŞLER .../ 10.03.2008