Suda Yakılan Gül

Ellerimde bozulan bağın

Yaprağı düşmüş gülü,

Sana yıkık bir şehrin

En ıslak sabahından yazıyorum.

Güneşe inat bir damla oluyor hüznüm

Yüzüm dünden kalma bir telaşta...

Akıl dilenen çılgın sesim

Tarumar !

Yüreğim kayıp bir sokakta...

Ağlama diyorsun

Ağlama...

Ben seni dinlemedikçe

Yaralarım batıyor ağrılarıma...

Haklısın haklısın da,

Benim bile sözüm geçmiyor ki gözyaşlarıma.

İçimde çoğalan yalnızlığın seferleriyle

Gidip gidip geliyorum

Dünlerimin kimsesizliğine

Niyetim düne saplanmak değil elbette

Ben de çok özlüyorum

Yüzüme düşmeyi unutmuş gülüşlerimi

Ben de çok istiyorum

Bir gülün renginde kavrulan o mavi düşlerimi.

Seni kendi sularımda yaktığım vakit

Küsüyorum gözlerimin nemine.