Sufi
açılsa çeşmi siyah bakışlarında ben yeşil sevda
bahar koksa her y/anımız kıştan arınsak
ne zaman çözülecek sevdam gözlerinde
ilik ilik ayırtgaçlarıma
tutuşsam ateşinde bührüne bin defa yansam
ne zaman nefesim dolacak nefesine
yüreğimin ç/özelgesi olmalı yüreğine
bakışların metruk yıkılmışlığımı
ne zaman binalıyacak yeniden
gülüşlerini çatlamış dudaklarıma sar önce
ellerin bakışlarıma yeni yol çizse
sen olmalısın bu yitik ömürde sadece sen
rayiha düşlerime
aşkının gölgesi düşse
yedi karanfil çiçek açsın umutlarıma
yediye çıkarsak mevsimleri mesela
yaz-yaz sonbahar
sonbahar-sonbahar kış
kış-kış ilk bahar
sonrası yeniden ilk bahar
yaşasak yediveren gül mevsimlerde sevdamızı
dudağın hep yaz tatsa mesela
hep mayıs uyansak
hep temmuz terlesek
guvel bir ilk bahar yaşasak
yoksul ömrüme sıcaklığın karışsa
ney sesine kulak kabartan bir sufi
bir bedr-i alem üzre seni yaşasam
kurdelası yitik bir armağan
üfleğimde dem sema
sana giryan
sana üryan bu yürek
ışığa koşan bir pervane gibi senin sevdana koşan
post yatağım
gök yorganım olsa
sufi yüreğimde sana ırmak olsam çağlasam
-buselerim dergahında sufi öpülse, sen sultan-