Suistimal
O korku ki, insanın kendi elini kendi boğazına dolayan en sessiz cellâttır.
OA
This poem was selected as the poem of the day on 31.07.2026.
Güler yüz beklenen yerlerde
vakur bir duvar örülür yüzümüze;
gülüş, bir silaha dönüşür
ve biz, gülümseyemeyiz.
Güvenin çağırdığı kapılarda
tereddütler nöbet tutar;
el uzatmak, bir tuzaktır
ve biz, tutamayız.
Durulmaması gereken yollarda
ayaklarımız köke döner;
tek bir adım, bir uçurumdur
ve biz, atamayız.
Hepsi aynı gölgeden gelir:
suistimal edilme korkusu.
O korku ki,
insanın kendi elini
kendi boğazına dolayan
en sessiz cellâttır.
OA
View ProfileOsman Açan@osmanacan