Suistimal
O korku ki, insanın kendi elini kendi boğazına dolayan en sessiz cellâttır.
OA
Güler yüz beklenen yerlerde
vakur bir duvar örülür yüzümüze;
gülüş, bir silaha dönüşür
ve biz, gülümseyemeyiz.
Güvenin çağırdığı kapılarda
tereddütler nöbet tutar;
el uzatmak, bir tuzaktır
ve biz, tutamayız.
Durulmaması gereken yollarda
ayaklarımız köke döner;
tek bir adım, bir uçurumdur
ve biz, atamayız.
Hepsi aynı gölgeden gelir:
suistimal edilme korkusu.
O korku ki,
insanın kendi elini
kendi boğazına dolayan
en sessiz cellâttır.
OA
View ProfileOsman Açan@osmanacan