Şükrüm Sevabına Karışsın

İçine düştüğüm

Bu Yusuf'un kuyusu

Sığındığım içsel bir yolculuğun kuytusu

Fikrime ve zikrime çakılan

O merhameti sonsuz yaratan

Seni bana bahşederken

Şükrüm susmadı bir an.

Ve uzun bir an eksiktin dünyamdan.

Sonra nurdan bir şelaleydi yüzün yüzüme vuran.

Ve her seher

Sesindi sanki içime dolan efsunlu bir ezan

Beni nazlı uykularımdan uyandıran.

Ve bakışlarındı kaygılarımdan çekip çıkaran

Görülmemiş bir iman

......................beni O'na çağıran.

Şimdi öpsem seni alnından

............................kanadından

Dokunmadan düşümün diyarından.

Tavaf etsem yüreğinin dört bir yanını

Secdeye koysam ruhumun canını

Yine yücelttim diyemem ki o müthiş şanını.

Gittin

Kazançlıyız yine de ey sevgili

İttin

Sığınılacak bir liman bırakarak

............şükür ki bol merhameti.

Gözüme sokarak o sonsuz sadakati

Bittin be ey sevgili

Bir başlangıca adını yazarak

Yüreğime ve beynime basarak

Uçtun uçsuz bucaksız sonsuzluğa

Uçurdun beni tatlı bir içsel yolculuğa.

Ve o çetrefilli yollar

Gelişinle birer birer son buldular.

İnancımı körelten isyanlar,

Dünyaya inen bütün zaaflar

Gidişinle içimde yanıp yok oldular.

(Gidişin de gelişin gibi bulunmaz bir nimetti ey benim beşinci mevsimim.)