Sukût-u Hayal
nedir içimdeki bu kara delik ?
aynalarda silik bir suretim şimdilerde
ve özlemin en koyu rengi gözlerimde
hasret vurur derlerdi de güler geçerdim
vuruldum !
elma şekerine çığlıklar atan kızı kaybettim
bitimsiz günlerin karanlık girdaplarında
ve elini bırakmış olmanın pişmanlığında
büyüdüm !
önce bir sessizlik alırmış insanı
lâl olurmuş dili
yüreği sıkışır
bildiği tüm cümleleri unutur
sus pus olurmuş gülüşleri
sustum !
renksiz rüzgarlar ürpertir içini
kuru ayaz çatlatır dudaklarını
sevgilinin yokluğu derin uçuk
buz kesermişsin tepeden tırnağa
üşüdüm !
herşey sıradanlaşır
gün doğumu anlamını yitirir
ve ölürken gün akşam saati
seni de katar götürürmüş yanında
gömermiş sessizliğine
öldüm !
içimde piç bir yalnızlık büyür
tüm yetimliğine rağmen yüzünde esrik kahkaha
arsızca benliğime sinmişliğinde
yutar tümcelerimi
sessiz çığlıklarında
hiç olur şiir
duyduğu suskunlukta
yirmibirmartikibindokuz