Sularım Kimliksiz

ölü bir yazda kurudu gözlerim

yollar takılır aklıma

fırsat bulamadığım başaklı hayallere

elim boş gitmeye yüzüm olmaz

yağmura sakladığım hüzne sıra gelmez bir türlü

eski odaları özlemekten...

ayaklarım göğsüm akşam bulutlarıyla buz

bütün bir yeryüzü acısına kurulan yüreğim

çalımlı anılar dalgını eteğinde tarihin

öfkemin eşiği yalnız

içeriler görünmüyor mahçupluğuma

kafamı kaldırsam kış

sanki bütün anneler hasta yataklarında

muzdaripler böyle nedensiz kaçışlarımdan

arkadaşlarımı saymakla bir şans daha tanıyorum

yarasına yorgunluğumun...

uykularımı da gözden çıkarırken zaman

ömürden ne koparırsam kâr

tesadüflerden kotarılmış umutlarda

ve sen üşümemin ilk sokağı gibisin hâlâ

bu yüzden adsız adressiz aşklarda

yalandan oyunlar sunuyorum tanrıya

sularım kimliksiz

ikindiyi beklemeden geleceğim

hazırlıksız bak gözlerime...