Sümela Yıkılır Üzerime

Ayaklarına

Sarıldığım hayat

Bağcıkların düğüm olmuş

Gökyüzü yorgun

Kanatlar çelmeye takılmış

Yağmurları yutkunuyor kuşların

Unuttum

Çocukluğunu uçurtmanın

Büyümedim de mavi göğsünde

Onlarca türküden

Hangisiydi beni duyan

Hangi rüzgarındı yere vuran

Filiz filiz oldum da

Yıkılır sümela üzerime

Kalbim daralıyor neredesin

Ne kulak kaldı ne göz

İçimde şahlanmış at gibi

Şakaklarımda koşuyor sabrın

Şiir oldum

Ufukları böldüm

Adını umut yazdım

Alamadım aşkın hazzını

Yoramadım aklımın ilmini

Ayaklarına

Sarıldığım ey hayat

Güneşin sağır olmuş

Gecelere üşüyor sözlerim