Sunyata

Hayatımın merkezi olan bir bosluktayım,

Sunyata kavramı bu olsa gerek .

Anlamsızlıklar havuzunda ,

Gereksiz bir insanım..

Yazdığım sözlerin hepsinin ;

Aslında bana değilde gözlerine ait olduğunu haykırıyorum ,

Ve ben yalnızım !

Haykırdığım her ses ,

Arsız çığlıklarım gibi önce duvara çarpıyor sonra bana dönüyor .

Beni bir sen duymuyorsun ,

Bir sen bilmiyorsun sana ait olduğunu bu satırların .

Ruhuna erismek için ,

Mantra'larla mı seslenmeliyim ?

Tanrı iletirmi o zaman sana ;

Sadece gözlerine tüm hayatımı değişebileceğimi ?

Dört yüce gercek vardı ;

İkincisi sendin .

Seni tarif ederdi ;

Acılarımın kaynağı ,

Hayat denen kısır döngüde tek istek ..

Ölümse senin yanında ,

Son gercekti .

Acılarım dinmezdi benim ,

Kaynağı senin gözlerinden aldıkça ,

Harlanırdı alev gibi .

Son gercek kabul edilen ölüm ,

Aykırıydı senin bana hissettirdiklerine .

Biliyorum sende inanıyorsun en az benim inandığım kadar ;

Sunyata'ya.

Yoksa gözlerindeki sonsuzluğun baska bir acıklaması olamazdı...

03:16 11.02.2011