Sürgün

Göl atına binmiş uçar

Gönül canan imdadına

Eli mahkûm, özü naçar

Bu içten çağrı adına

Hırs yapıyor inadına;

Rahşına denk o şehsüvar

İntizarda muradına...

Biliyor ki, yâr'a yardım,

Aşka minnet karışacak;

O saf ender tutkusunu

Mihnetiyle kırışacak;

Beyaz sayfa buruşacak...

Öylesi zağlı vuslata

Tenezzül etmez er adam;

Hüsran ufkuna koşarken

Em tüter de buram buram,

Sonu ayrılıkmış ne gam?!

Reddi miras bu teselli,

Yol boyu zindan örmekte

Ve benim cefakar gönlüm

Aşk'ın onur mahpesini

Kendine reva görmekte

Sürgününe at sürmekte

Sürgününe at

Sûr gününe

Sürgün.....