Sürgün

Toprağından koparılmış sürgün bir hayat

Uzak diyarlara düşmüş bir beden

Ekmek kavgasına nasırlanmış eller

Soğuk bu kent (Ankara) yaz günü bile

Sokakları kalabalık, sokaklar gürültülü

Ama kulakları sağır eden bir sessizlik

Ve çıkmaz bir sokakta belirsizlik

İzi kaldı geçmişten bu yana solumda

Hazan mevsimi yaklaşmakta

Hüzün kokusu burnumda

Ekmek kavgasına bir darbe daha.