Sürgün

Sonunda sensizliğe sürgün edildim

İşlenmemiş bir suçu ikrar etmiş gibiyim

Yanımdayken yaşattığın yokluğun

Tıpkı bu şehir gibi artık bana düş

Bir tek yüreğim

Elveda demeyi öğrenememiş

Yollarından geçtiğin sokaklara dökülmüş

Vurgunlar avutmaktan artık yoruldum

Bu şehirle birlikte onu sana bırakıyorum

Çek hançeri yarasını tazele

Öyle arsız bir tohum yerleşmiş ki kalbime

Ne şiire sığdı ne de gazele

Beşir Çiflik