Sürgün Güvercin

...........................................

köyümden sürgün edilmiş bir güvercinim

kanatlarım kırık

uçmayı çoktan unuttum

annemin duygusal gözlerinde

babamın içten sözlerinde

hâlâ arıyorum çocukluğumu

hâlâ soruyorum kimliğimi

yaşım henüz okumayı sökerken başıma inen dipçiklerden

köyümden bilinmeyen bir bölgeye atılmış güvercinim

cayır cayır yanan dağlarım

küçük avuçlarımı özleyen çelik çomaklarım

ve ağlaya ağlaya büyüyen yüreğim

çoktandır öksüzlüğü yaşamakta

epeydir köksüzlüğü yarınlara aşmakta benim adımlarım

ve barışa uzanan kanatlarım

her gün yeni bir umuda konmak istese de

tarih, bahtını varlığımdan yana kullanmıyor

hiç gülmüyor maviliğim gökkubbede

yeryüzüm solgun şiirler mezarlığı

......................................

4 Eylül 2010,,,10.23

Mardin