Sürgün Yalnızlığım

Kalemimin sürme gibi çekilmediği anlarda

Nafile bir yalnızlık başlar temaşasında

S/isli bir fanusun ardından

B/akarcasına b/akarım hayata....

Ve her b/akışta

Canımdan binlerce c/an çekilir yaşama dair

Mutluluk nedir

Nerdedir

Bilinmezliğin taa ötesidir

Benim çok uzağımda...

Kuşkularım olmasaydı

Korkularım da olmazdı sana dair

çaresizliklerim de olmazdı böylesi bedbah

Durağan öksüzlüğümde

Bu denli karamsar çizilmezdi yokluğun

Ve g/itmezdim sensiz

Hiç bilmediğim yerlere...

Bazen bir yanardağ misali patlasam diyorum hani

Aksam lav lav derinliğine

Bir magma gibi y/aksam

Yansan nefes nefes sıcaklığımda

Akışkanlığından

Kronikleşen dev kütleler oluştursam

Yığınlarca....

Ve sen mesela bir Ferhat olsan

Benim için dağları delen...

Ben de Şirin'in olsam

Sana hasret

Tez kavuşmayı bekleyen...

Offf hadi...

Kır şu yalnızlık zincirini

Sürgün etme yokluğunu yalnızlığıma

Biçere sana vurgun bu c/anım

Henüz çekilmeden gel

Gel ki!

Bitsin bu sürgün yalnızlığım...

26.02.2012

_Kardelen_