Sürgün Yara

yüreğimin uzak ülkesi,

kimi sarsam, sana benziyor sevgim

ve ne zaman çekilse bulutlar arştan

sana çalıyor rengi şu koca gök kubbenin

şu kanat açıp gider kuşlar, sana benziyor.

akıp giden bir dere misal, duvarda takvim, takvimde zaman

zamanla yitirilenler, yitirilip kalanlar

kalıp da olmayanlar, olmayıp da olmuşcasına duranlar

ve durdurulamayan ne varsa, sana benziyor.

önüm ardım bir yığın elveda,

dilimde sustuklarım, aklımda adın eskimeyen bir türkü

avucuma aldığım sıcak çay bardağı, sana benziyor

ruhu ısıtan ne varsa...

ah yüreğimin kopuk parçası,

işte öykümüz; kendimden kaçarken, biz seninle çarpıştık

aceleden fark etmedin beni, gittin

dikkatim o yöne dağıldı ve toplayamadım bir daha.

işte o gün bu gündür

kalbi acıtan ne varsa, hepsi sana benziyor.

içim saçılmış yokluğuna, sereserpe

hayat belki de bu yüzden seni bana unutturmuyor.