Sürgün Yürek / Yeni Baştan

yağmur

nilüfer yaprağıyla seviştiği gün

strela ırmağı’na küstüm

berlin affetti beni

koynuna aldı bir süre

lahey’e kovduğu gün

nilüfer yaprağında ıslanan

yağmura sustum

anladım

sen o sıra

dublin’in yeşil sularına sundun/ gövdeni

oysa

beyoğlu’nda

çiçek satan bir kızdın/ saçlarına buz yağan

flüt çalan adam söylemişti

herkesten daha fazla üşüdüğünü

an gel/di

sadece

sana

öldüm

söylesene

dublin’e ilk tren

ne zaman geçer beyoğlu’ndan